Hipster-hippe flexitariërs

Esther Steenge 12 maart, 2018

Ooit was ik een jaar vegetariër en stiekem ben ik er best wel trots op dat ik de Vegan Challenge succesvol heb volbracht: één maand veganistisch eten. Dat was moeilijk, dus ik heb veel respect voor veganisten.
Ik studeer Voeding & Diëtetiek en ik zag bijna alle documentaires over vlees eten die je maar kunt bedenken. De meest vreselijke beelden vermeed ik niet, en de voordelen van een vleesloos menu zijn me echt meer dan duidelijk. Ik durf zelfs wel te zeggen dat de meeste mensen hiervan wel van op de hoogte zijn. Vegetariërs hebben eigenlijk ook gewoon gelijk. Toch vind ik helemaal geen vlees eten moeilijk.

Vegetariërs zijn tegenwoordig zelfs een beetje hip, niet ‘OMG, wat ben jij hipster’-hip, maar gewoon cool

Soms geen vlees eten is daarentegen erg eenvoudig. Helaas lijkt de onuitgesproken regel te zijn dat vleeseters altijd vlees eten. Vlees is nog steeds de norm, de andere keuze is apart. Uitersten zijn de norm in dit eethokjesdenken: je bent vega of je bent het niet en wie geen vega is, eet altijd vlees. Vind ik stom.
Het maakt het moeilijker om te zeggen dat je een vegetarisch gerecht wilt, omdat men meteen verwacht dat je nooit meer vlees eet. De optie om soms wel en soms geen vlees te eten, is voor heel veel mensen wél haalbaar, ook voor mij. Het feit dat steeds meer mensen soms geen vlees eten, maakt me dan ook heel blij. Vegetariër worden is een lange weg, maar een flexitariër ben je in een handomdraai. Tuurlijk zijn vegetarisch of veganistisch eten nog beter, maar als iedereen af en toe geen vlees eet, is dat al een goede eerste stap.
De vegetariër heeft zijn stoffige imago inmiddels helemaal afgepoetst. Ik durf zelfs te zeggen dat de vegetariër tegenwoordig een beetje hip is. Niet ‘omg, wat ben je een hipster’-hip, maar gewoon cool en normaal. Zoals Nederlanders dingen het liefste zien. In mijn persoonlijke woordenboek (wat misschien een beetje afwijkt van de norm) is normaal lang niet altijd een positief woord, maar als we minder vlees eten normaal maken, word ik daar best wel gelukkig van. Vorige week was het ‘De nationale week van geen vlees eten.’ Een tof initiatief met de bedoeling mensen te laten zien hoe leuk en makkelijk geen vlees eten is. Maar wat doen nu? Zouden we de rest van de weken misschien kunnen uitroepen tot ‘de weken van minder vlees’?