Kuchje

Aron de Jong 6 februari, 2017

Een unieke sensatie maakt zich van me meester. Op precies hetzelfde moment voel ik me comfortabel én oncomfortabel. Ik zit in één van de rode stoffen bioscoopstoelen in het Groninger Forum. Eens, lang geleden, had ik hier college. De fijnste én de meest kutte plek voor een hoorcollege. In een net iets te warme zaal, waar de docent vertelt over een semi-interessant onderwerp, is het al snel aanlokkelijk om even de ogen te sluiten. Met name als de zaal halfdonker is en de stoelen zo heerlijk zitten. Het is alsof je wordt meegezogen in een warme ruimte vol kussens, zachtheid en zorgeloos geluk.

Een seksscène in de bios, ik kan bijna hóren dat de andere bezoekers hun billen samenknijpen

Slapen kan nu niet. Het filmdoek voor me, de speakers naast me en vooral de andere bioscoopbezoekers. Op het scherm een dampende seksscène die net iets te lang duurt. Het kreunen van de kerel en de chick zijn niet te negeren. De stilte in de zaal zorgt ervoor dat de geluiden harder binnenkomen. De Britten hebben de reputatie om al snel in sociaal-ongemakkelijke situaties te belanden, maar wij Nederlanders kunnen er ook wat van. Doe maar gewoon, dan doe je al raar genoeg. Een seksscène in een bioscoop bekijken is duidelijk niet gewoon, want ik kan bijna hóren dat de andere bezoekers hun billen samenknijpen. Dan, na enkele minuten, is het voorbij. De stilte in de zaal is ongehoord.

Zo’n kuch die volgt wanneer iemand een té harde grap maakt

Even lijkt het alsof niemand ademt. Dan volgt het geluid dat de gevoelens van ongemak bevestigt. Iemand kucht. Geen oprechte kuch, maar zo één die uit je mond komt als je eigenlijk niet weet wat je moet zeggen en zo snel mogelijk weg wilt. Een kuch die volgt na een té harde grap. Een kuch die klinkt wanneer iemand een onderwerp aansnijdt waarover je niet hoort te praten.
Bij de volgende scène op het scherm, durft het publiek weer adem te halen. Ik zou bijna zweren dat ik vanuit mijn ooghoeken een man opgelucht om zich heen zie kijken, op zoek naar morele steun, met een blik in zijn ogen van: zo, dat hebben we ook weer gehad.
Weer een paar scènes later zien we de acteurs meerappen op het nummer All the Time: ‘Pussy for breakfast, that’s how I start my day. My dick is a pen, it’s written all over her face.’ Het zou nog een lange avond worden.